tydzien w pigulce (duzej pigulce)
Hej :)
Wiem, wiem, dawno nie bylo aktualizacji, tak, to prawda (swoja droga, ciekawe, czy ktos oprocz mnie to zauwazyl =D). Dzialo sie duzo rzeczy i nie moglem znalezc czasu, zeby napisac porzadna relacje, a nie bede Was karmil jakimis suchymi pol-wpisami, bo ani Wy nie bylibyscie zadowoleni, widzac cos w stylu pogoda ladna, szkola trudna, lece, nie mam czasu ani ja tym bardziej nie bylbym zadowolony z takich polsrodkow, takze wolalem poczekac na taki dzien jak dzisiaj, usiasc i spokojnie Wam o wszystkim opowiedziec.
A musze Wam powiedziec, ze dzisiaj jest wprost idealny dzien do tego, zeby nic nie robic, siedziec i pisac. Wlasnie tak to teraz wyglada, siedzimy w salonie (a'propos living room, wczoraj bylismy na domowce u znajomych i rozmawialismy na temat ich mieszkania, standardowe pierwsze uwagi, o, kuchnia super i te sprawy i wchodzimy do salonu, ktory jest troszke wiekszy od naszego, ale kompletnie pozbawiony mebli i Andrea, ktory ma unikalna zdolnosc do wyrazania zlozonych uczuc za pomoca prostego jezyka - jego angielski nie jest za dobry - mowi: I think our living room is more living and this is more room :))) ). Musicie niestety przyzwyczaic sie do tych dygresji moich malych, bo nie mam zadnego planu, tylko tak pisze, co mi przyjdzie do glowy. No wiec z powrotem. Siedzimy sobie wlasnie w salonie, ja, Karol i Greg (Andrea poszedl cos zjesc), kazdy z komputerem przed soba i ogolnie wracamy powoli do zycia. Jest niedziela, popoludnie, dokladnie 5pm, wstalismy jakies 2,5h temu. Wlasnie skonczyl sie tak naprawde pierwszy tydzien w Singapurze. Bilans jest jak najbardziej pozytywny. Po wielu trudach, udalo nam sie wprowadzic do naszego mieszkania, ktorego fotki mozecie obejrzec na dole. Wprawdzie ciagle nie dziala nam pralka (nie odwirowuje) i lodowka (ta po prostu nie dziala), ale mamy prad i -co najwazniejsze- internet. Jako Europejczycy wychowani w spoleczenstwach propagujacych kulture szczerosci i uczciwosci, chcielismy wykupic sobie abonament u lokalnych operatorow i miec bezprzewodowa siec w mieszkaniu. I juz, juz mielismy jechac to zalatwic, kiedy to chlopaki z SGH (tak swoja droga, wlasnie, jest jeszcze 3 kolesi z SGH, ale mieszkaja zupelnie gdzie indziej i widzimy sie z nimi okazjonalnie), jak sie pozniej okazalo - zepsuci do szpiku kosci - powiedzieli nam, zebysmy najpierw sprawdzili, czy w bloku nie ma juz dostepnych, niezabezpieczonych sieci wireless, bo Singapurczycy z reguly nie blokuja tego, bo i tak kazdy ma tu internet i tak. No wiec my mielismy wielkie opory moralne i naprawde nie chcielismy tego robic, ale w koncu (oczywiscie my z Karolem oponowalismy do samego konca, ale Francuz i Wloch za nic maja prawo i porzadek) podlaczylismy sie do sieci obok i internet piekny, bezprzewodowy, szybki i sliczny mamy za free. ("podlaczylismy sie", wielkie mi podlaczenie, po prostu wlaczylismy komputer i samo sie wszystko znalazlo). Takze dzieki temu jeszcze raz wroce do punktu wyjscia, czyli do tego, ze siedzimy sobie wszyscy w salonie, online, i piszemy kazdy swoja relacje :-)
Tak spojrzalem sobie znad mojego pieknego ekraniku (ktory tak Bogiem a prawda nie jest taki az piekny, bo musze go sciemniac, bo inaczej komputer umiera szybciej niz potrafie to zauwazyc) na Grega i stwierdzilem, ze Wy w sumie nie wiecie nic o naszych wspolokatorach. No wiec Greg jest Francuzem (o, sorry - to wiecie), pochodzi i mieszka w Paryzu i jest takim typowym, wylansowanych Francuzem z Paryza po prostu. Dobrze wyglada, dobrze sie ubiera, a przede wszystkim jest przesympatyczny i bardzo latwo lapie sie z nim kontakt. Angielski, jak na Franzuca, ma bardzo dobry, studiuje u siebie, jest na ostatnim roku, napisal juz prace, wszystko, co musi zrobic, zeby formalnie zakonczyc edukacje, to wrocic do Francji. Takze Greg jest ogolnie wylajtowany. Tez byl w Chinach, siedzial w Szanghaju przez trzy miesiace ("what was I doing? Enjoying Shanghai :D)
Andrea z kolei, uff, z Andrea to jest dopiero cyrk. Wloch, z Neapolu, ale studiuje w Mediolanie (na Bocconi University, takze bardzo dobra szkola). Ale nie dajcie sie zwiesc pozorom, nie wszystko zloto, co sie swieci - Andrea nie jest typem studenta, ktorego Bocconi chcialoby miec na swojej edukacyjnej ulotce :). Po angielsku mowi slabo, ale, jak juz wyzej powiedzialem, nie ma rzeczy, ktorej by Ci nie wytlumaczyl. Czasem udaje mu sie zawrzec cos, co ktos inny tlumaczylby pol godziny, w jednym krotkim zdaniu (moje ulubione so far: I have the dick, i have the power :DDD ), czasem sie zacina w polowie zdania i wtedy z pomoca przychodzi mu wrodzona wloska sklonnosc do gestykulacji, z tym ze w przypadku Andrei to, co inni Wlosi wyrazaja calym cialem, on wyraza samymi miesniami twarzy. Powaznie, sukinsyn potrafi ruszac twarza w tak komiczny sposob, ze odpadasz, po prostu zaczynasz plakac ze smiechu. Przewaznie wyglada to mniej wiecej tak: But you know, Yuri there is something - something, no? - something aa... aa.. aa.. (I tu zaczynaja sie te drgawki miesni twarzy - cos fantastycznego, musze nagrac film i Wam pokaze, bo tego nie da sie opisac :) ). Ale to jest wszystko przeurocze i w ogole Andrea jest tak dobrym typem, ze naprawde nie ma slow. Ogolnie nasz sklad jest bardzo dobrze zgrany, ludzie juz mowia, ze to bedzie crazy flat this term.
and guess what? they're damn right! :D
No dobrze, to wiecie juz cos o Andrei i Gregu, my sie przedstawiac nie bedziemy, w takim razie mozemy przejsc do opisu ostatniego tygodnia. Pamietaj, ze jezeli zmeczy Cie czytanie, ten blog zawsze tu jest, mozesz zrobic sobie przerwe, wypic herbate, zobaczyc, czy sniegi juz stopnialy :D, a potem do niego wrocic :)
Ostatni tydzien byl dosc zwariowany. Ogolnie postanowilismy, z racji tego, ze to pierwszy tydzien, nie ma nic do roboty, oni tu na poczatku stycznia maja swieto za swietem, postanowilismy sprawdzic Singapore by night. Zaczelismy od srody, ktora tu jest imprezowym dniem nr 1 - Wednesday night - ladies' night - poszlismy do O-baru (nie wiem, jaki jest sens podawania Wam konkretnych nazw, ale spoko :) ), a przedtem na pre-party do znajomych Amerykanow. I tu wyszla ciekawa roznica kulturowa, bo my, Europejczycy, przyzwyczajeni do wychodzenia pozno, ledwo zdazylismy dotrzec do ich mieszkania jakos tak 22.30 (i bylismy i tak niezadowoleni, ze tak wczesnie trzeba sie gdzies ruszac) tylko po to, zeby zobaczyc wszystkich wlasnie wychodzacych z imprezy - okazalo sie, ze zaczeli o 20! Prosze Cie, kto zaczyna impreze o 20???
No ale anyway w srode poszlismy na imprezke hip-hop r'n'b, imprezka byla super, bawilismy sie do 3 - bo o 3 zamkneli klub - co za besens, wszyscy sie bawili a tu zamykaja klub - anyway, w czwartek obudzilismy sie o godzinie - no niewazne, obudzilismy sie :) i sie ogarnelismy jakos, mielismy sie wprowadzic, ale okazalo sie, ze w mieszkaniu nie ma pradu :), takze, chcac nie chcac, zostalismy w Sleppy Sam's jeszcze jedna noc, ustanawiajac tym samym nieoficjalny rekord dlugosci pobytu w hostelu, ktorego uzywa sie tylko jako bazy do poszukiwania mieszkania wlasciwego, rekord wyniosl ostatecznie 10 nocy. No wiec w czwartek nie udalo nam sie nic zalatwic, ani mieszkania, ani komputera, nic.
W piatek sie wprowadzilismy do mieszkania. Swoja droga, pisanie tego bloga zajmuje tyle czasu, ze to, co napisalem na gorze (ze lodowka nie dziala), przestalo byc juz aktualne - mamy nowa. Raymond przyslal nam ludzi z nowa lodowka.
O wlasnie. Przeciez Wy nie wiecie nic o Raymondzie!
Nie da sie zrozumiec natury naszego pobytu tutaj bez przedstawienia Wam osoby Raymonda.
Raymond jest naszym agentem. Poczatkowo byl tylko agentem od mieszkania, z czasem jednak stal sie naszym agentem uniwersalnym. Agent do zadan specjalnych, 008, Raymond.
Raymond jest najbardziej uczynnym czlowiekiem, jakiego kiedykolwiek spotkalismy. He's the i'll get it fixed by tommorrow type of guy. Robi wszystko, o co sie go poprosi. Kiedy zobaczylismy mieszkanie, brakowalo m.in. dzialajacej lodowki (ok, i'll get you a new one), greg mial w pokoju dwa pojedyncze lozka, chcial jedno duze (ok, i'll get you a new one), piekarnik nam sie nie podobal, stary i nieladny (ok, i'll get you a new one) itd itp. Musielismy kupic komputer (ok, i'll drive you to the place), kupic alkohol (i have a friend who sales liquor, he can get you a discount), isc na impreze (we can go to a drinking place, i have a membership and a bottle of Chivas there), zobaczyc singapur ( i know one place in little india) i mozna by tak wymieniac bez konca. Raymond zna wszystkich, wie wszystko i - co najwazniejsze - uwielbia spedzac z nami czas, takze caly czas ma nam cos ciekawego do zaoferowania. Zalaczamy oczywiscie fotke Raymonda. Agenta Raymonda. Wzbogaca on nasz juz i tak niewatpliwie barwny pobyt tutaj, w zamian my poznajemy go z naszymi znajomymi, a on jest tym zachwycony, takze nasza wspolpraca uklada sie przepieknie.
OK, to teraz znacie juz mniej wiecej caly nasz sklad.
Jurek, Karol, Andrea, Gregory i agent Raymond.
Swoja droga to ja sie tu przedstawiam jako Yuri i kazdy na mnie tak mowi, lacznie z wszystkimi profesorami (za kazdym razem sie lekko usmiecham, jak sie pytaja and what do you think, yuri?) . Chociaz przedtem, jak patrzyli na moje imie i nazwisko to najczesciej wychodzilo im cos fonetycznie zblizonego do Jazzy, takze w sumie tez to swoj urok mialo, ale yuri jest jednak lepsze :)
No dobrze, wiec zatrzymalismy sie na piatku. Piatek i sobota wygladaly mniej wiecej podobne - pobudka popoludniu, ogarniecie sie, lunch, drzemka, pre-party i impreza wlasciwa. W piatek bylismy w Attica - bylo fajnie, ale duzo bialych, po 3 czulem sie jak w europie, w innych miejscach jest zupelnie inaczej, za samo to, ze jestes bialy, dostajesz na starcie 1000 punktow :) - wszyscy sa dla Ciebie tak mili, ze koniec, usmiechaja sie, pomagaja, ulatwiaja - no cos pieknego :). No w kazdym razie w Attica tak nie bylo, okazalo sie, ze to jest najpopularniejsze miejsce bialych ludzi w singapurze, a ze my jednak wolimy rozkoszowac sie nasza egzotycznoscia, to nie bedziemy tam czesto chodzic :)
A wczoraj, czyli w sobote, poszlismy na domowke do znajomych, na ktorej bylo z 40 osob (ciekawa sprawa, ze policja przyszla dopiero o 2 i tylko powiedziala, zeby sciszyc troszke), a potem, jako ze ominelismy czas imprezy wlasciwej, poszlismy prosto do after party klubu w singapurskim Marriott'cie (ale konstrukcja ;p) i znowu do domu dotarlismy po 6 rano, dlatego dzisiaj obudzilismy sie o 2 :)
No, a teraz, zebys Mamusiu nie odniosla blednego wrazenia (:P), ze my tu nic nie robimy, tylko imprezujemy i odpoczywamy, napisze specjalnie dla Ciebie cos o szkole!
Jeszcze nie wiem, jakie mam przedmioty, bo okazuje sie, ze musze zrezygnowac ze wszystkich moich zajec, bo ogolnie zle wybralem, mam zle dni (wszystkie w tygodniu oprocz wtorku), zle zajecia (trudne albo nudne albo both) . Za to duzo jest przedmiotow swietnych, ktore chcialbym miec i na ktore chodze, mimo, ze nie jestem na nie zapisany. Tu, zeby wybrac przedmioty, nie wystarczy isc do dziekanatu i sie zapisac. Wlasciwie to oni nawet tu nie maja dziekanatu. Wszystko jest online, zeby wybrac przedmioty trzeba uzyc BOSS - Bidding Online System. Masz do dyspozycji 500 eDolarow (lokalni maja 100, dlatego nas nienawidza - oczywiscie przenosnia - ale faktem jest, ze, o ile oni musza podzielic 100 dolarow na 4 albo piec przedmiotow i to tak, zeby sie na nie dostali (bo zawsze moga zostac przelicytowani), my mozemy na kazdy z przedmiotow postawic ich maksa, takze nie oszukujmy sie - nie sa tym zachwyceni :) ) ale exchange zawsze maja latwiej, u nas w koncu tez tak jest, takze, no, ten - no big deal. W kazdym razie jest duzo przedmiotow, ktore sa po prostu zajebiste. Zajecia tu wygladaja zupelnie inaczej - nacisk jest polozony na praktyke, nie ma egzaminow, na ocene sklada sie uczestnictwo w zajeciach, projekt indywidualny, projekt grupowy (najwazniejszy), obecnosc nie. I te projekty sa najlepsze, taka duza, semestralna praca, np mamy przedmiot, ktory sie nazywa experiences in small business consulting i tam musimy znalezc jakas firme w singapurze, umowic sie na formalne spotkanie z przedstawicielem, zidentyfikowac problemy w firmie, opracowac sposoby ich rozwiazania i przedstawic je w postaci praktycznego planu i w firmie, i w szkole. Nauczyciele sa wymagajacy, ale fair - stawiaja sprawe jasno - to jest Wasz czas i nie stosujemy tutaj zadnej taryfy ulgowej - a poziom zajec (nie wszystkich, takie typowo akademickie, od ktorych chcesz uciec, tez sie zdarzaja) jest tak fantastyczny, ze Ty sie nawet cieszysz, ze sa tak wymagajacy, bo wiesz, ze na maksa duzo sie nauczysz. Ja mam nadzieje, dostane te kursy, na ktore zabidowalem (jutro beda wyniki), wtedy mialbym zajecia tylko we wtorek i w srode, ale za to na maksa duzo, i bylyby to Retailing and Distribution Management, Sports Marketing, Experiences in SBC i Communication Strategies albo cos zblizonego, nie pamietam nazwy, a w przypadku Karola Investment Banking, Computer as an Analysis Tool, Experiences in SBC i Analisys of Fixed-income Investments, wszystkie super, takze od razu widac, ze Karol studiuje finanse, a ja zarzadzanie :-)
Takze szkola jest bardzo wazna czescia naszego pobytu tutaj, a wrazenie, jakie mozna odniesc, ze tu tylko impreza, spowodowane jest bogactwem wszelkiego rodzaju mozliwosci tutaj. Po prostu tu jest tyle ciekawych rzeczy do zrobienia, ze kazdego dnia dzieje sie cos totalnie innego i mamy nadzieje, ze tak bedzie przez caly nasz pobyt tutaj.
A jeszcze nawet nie zaczelismy podrozowac!!!
Dobrze, mysle, ze jak na jedna aktualizacje to wystarczajaco duzo napisalem, nie bede Was zameczal, rzuccie jeszcze okiem na fotki i zabierajcie sie za jakies ciekawsze zajecia niz czytanie jakiegos glupiego bloga. See ya!
tak mi sie podoba ten budynek, ze koniec! masz wrazenie, ze tam na czubku jest ostry jak szpilka!
zadowolony z zycia Karol
nasze typowe sniadanko w sleepy sam's - slodkie jak cholera - maslo orzechowe, marmolada, tosty, owoce, kawa z mlekiem.
nie ma startu do chleba z bigosem
karol chillout w metrze
nasze buddies - Cheryl i Dorlisa
(wiem, wiem... :D)
widok z okna naszego mieszkania :)
zycie w Singapurze bywa naprawde stresujace
pora deszczowa, slonca nie ma, w lutym sie opale :)
Raymond, agent do zadan specjalnych
Andrea i jedna z jego min. To nie jest uchwycony moment, on potrafi mowic z takim wyrazem twarzy przez dwie minuty :D
nasza kuchnia (jeszcze ze starym piekarnikiem i kuchenka)
nasz salon - internet cafe
more living than room :D
pokoj Andrei - bez komentarza :DDDDDD
gregory's room
J&K room
i jeszcze kwestia techniczna - jezeli ktos chce dodac komentarz, blogger.com wymaga zarejestrowanego konta. Takze jak ktos ma ochote to
username: commentmaker2005
password: comment
see ya!
ps
z ostatniej chwili:
Karol otworzyl szafe w salonie, a z szafy wyskoczyla jaszczurka.
Wiem, wiem, dawno nie bylo aktualizacji, tak, to prawda (swoja droga, ciekawe, czy ktos oprocz mnie to zauwazyl =D). Dzialo sie duzo rzeczy i nie moglem znalezc czasu, zeby napisac porzadna relacje, a nie bede Was karmil jakimis suchymi pol-wpisami, bo ani Wy nie bylibyscie zadowoleni, widzac cos w stylu pogoda ladna, szkola trudna, lece, nie mam czasu ani ja tym bardziej nie bylbym zadowolony z takich polsrodkow, takze wolalem poczekac na taki dzien jak dzisiaj, usiasc i spokojnie Wam o wszystkim opowiedziec.
A musze Wam powiedziec, ze dzisiaj jest wprost idealny dzien do tego, zeby nic nie robic, siedziec i pisac. Wlasnie tak to teraz wyglada, siedzimy w salonie (a'propos living room, wczoraj bylismy na domowce u znajomych i rozmawialismy na temat ich mieszkania, standardowe pierwsze uwagi, o, kuchnia super i te sprawy i wchodzimy do salonu, ktory jest troszke wiekszy od naszego, ale kompletnie pozbawiony mebli i Andrea, ktory ma unikalna zdolnosc do wyrazania zlozonych uczuc za pomoca prostego jezyka - jego angielski nie jest za dobry - mowi: I think our living room is more living and this is more room :))) ). Musicie niestety przyzwyczaic sie do tych dygresji moich malych, bo nie mam zadnego planu, tylko tak pisze, co mi przyjdzie do glowy. No wiec z powrotem. Siedzimy sobie wlasnie w salonie, ja, Karol i Greg (Andrea poszedl cos zjesc), kazdy z komputerem przed soba i ogolnie wracamy powoli do zycia. Jest niedziela, popoludnie, dokladnie 5pm, wstalismy jakies 2,5h temu. Wlasnie skonczyl sie tak naprawde pierwszy tydzien w Singapurze. Bilans jest jak najbardziej pozytywny. Po wielu trudach, udalo nam sie wprowadzic do naszego mieszkania, ktorego fotki mozecie obejrzec na dole. Wprawdzie ciagle nie dziala nam pralka (nie odwirowuje) i lodowka (ta po prostu nie dziala), ale mamy prad i -co najwazniejsze- internet. Jako Europejczycy wychowani w spoleczenstwach propagujacych kulture szczerosci i uczciwosci, chcielismy wykupic sobie abonament u lokalnych operatorow i miec bezprzewodowa siec w mieszkaniu. I juz, juz mielismy jechac to zalatwic, kiedy to chlopaki z SGH (tak swoja droga, wlasnie, jest jeszcze 3 kolesi z SGH, ale mieszkaja zupelnie gdzie indziej i widzimy sie z nimi okazjonalnie), jak sie pozniej okazalo - zepsuci do szpiku kosci - powiedzieli nam, zebysmy najpierw sprawdzili, czy w bloku nie ma juz dostepnych, niezabezpieczonych sieci wireless, bo Singapurczycy z reguly nie blokuja tego, bo i tak kazdy ma tu internet i tak. No wiec my mielismy wielkie opory moralne i naprawde nie chcielismy tego robic, ale w koncu (oczywiscie my z Karolem oponowalismy do samego konca, ale Francuz i Wloch za nic maja prawo i porzadek) podlaczylismy sie do sieci obok i internet piekny, bezprzewodowy, szybki i sliczny mamy za free. ("podlaczylismy sie", wielkie mi podlaczenie, po prostu wlaczylismy komputer i samo sie wszystko znalazlo). Takze dzieki temu jeszcze raz wroce do punktu wyjscia, czyli do tego, ze siedzimy sobie wszyscy w salonie, online, i piszemy kazdy swoja relacje :-)
Tak spojrzalem sobie znad mojego pieknego ekraniku (ktory tak Bogiem a prawda nie jest taki az piekny, bo musze go sciemniac, bo inaczej komputer umiera szybciej niz potrafie to zauwazyc) na Grega i stwierdzilem, ze Wy w sumie nie wiecie nic o naszych wspolokatorach. No wiec Greg jest Francuzem (o, sorry - to wiecie), pochodzi i mieszka w Paryzu i jest takim typowym, wylansowanych Francuzem z Paryza po prostu. Dobrze wyglada, dobrze sie ubiera, a przede wszystkim jest przesympatyczny i bardzo latwo lapie sie z nim kontakt. Angielski, jak na Franzuca, ma bardzo dobry, studiuje u siebie, jest na ostatnim roku, napisal juz prace, wszystko, co musi zrobic, zeby formalnie zakonczyc edukacje, to wrocic do Francji. Takze Greg jest ogolnie wylajtowany. Tez byl w Chinach, siedzial w Szanghaju przez trzy miesiace ("what was I doing? Enjoying Shanghai :D)
Andrea z kolei, uff, z Andrea to jest dopiero cyrk. Wloch, z Neapolu, ale studiuje w Mediolanie (na Bocconi University, takze bardzo dobra szkola). Ale nie dajcie sie zwiesc pozorom, nie wszystko zloto, co sie swieci - Andrea nie jest typem studenta, ktorego Bocconi chcialoby miec na swojej edukacyjnej ulotce :). Po angielsku mowi slabo, ale, jak juz wyzej powiedzialem, nie ma rzeczy, ktorej by Ci nie wytlumaczyl. Czasem udaje mu sie zawrzec cos, co ktos inny tlumaczylby pol godziny, w jednym krotkim zdaniu (moje ulubione so far: I have the dick, i have the power :DDD ), czasem sie zacina w polowie zdania i wtedy z pomoca przychodzi mu wrodzona wloska sklonnosc do gestykulacji, z tym ze w przypadku Andrei to, co inni Wlosi wyrazaja calym cialem, on wyraza samymi miesniami twarzy. Powaznie, sukinsyn potrafi ruszac twarza w tak komiczny sposob, ze odpadasz, po prostu zaczynasz plakac ze smiechu. Przewaznie wyglada to mniej wiecej tak: But you know, Yuri there is something - something, no? - something aa... aa.. aa.. (I tu zaczynaja sie te drgawki miesni twarzy - cos fantastycznego, musze nagrac film i Wam pokaze, bo tego nie da sie opisac :) ). Ale to jest wszystko przeurocze i w ogole Andrea jest tak dobrym typem, ze naprawde nie ma slow. Ogolnie nasz sklad jest bardzo dobrze zgrany, ludzie juz mowia, ze to bedzie crazy flat this term.
and guess what? they're damn right! :D
No dobrze, to wiecie juz cos o Andrei i Gregu, my sie przedstawiac nie bedziemy, w takim razie mozemy przejsc do opisu ostatniego tygodnia. Pamietaj, ze jezeli zmeczy Cie czytanie, ten blog zawsze tu jest, mozesz zrobic sobie przerwe, wypic herbate, zobaczyc, czy sniegi juz stopnialy :D, a potem do niego wrocic :)
Ostatni tydzien byl dosc zwariowany. Ogolnie postanowilismy, z racji tego, ze to pierwszy tydzien, nie ma nic do roboty, oni tu na poczatku stycznia maja swieto za swietem, postanowilismy sprawdzic Singapore by night. Zaczelismy od srody, ktora tu jest imprezowym dniem nr 1 - Wednesday night - ladies' night - poszlismy do O-baru (nie wiem, jaki jest sens podawania Wam konkretnych nazw, ale spoko :) ), a przedtem na pre-party do znajomych Amerykanow. I tu wyszla ciekawa roznica kulturowa, bo my, Europejczycy, przyzwyczajeni do wychodzenia pozno, ledwo zdazylismy dotrzec do ich mieszkania jakos tak 22.30 (i bylismy i tak niezadowoleni, ze tak wczesnie trzeba sie gdzies ruszac) tylko po to, zeby zobaczyc wszystkich wlasnie wychodzacych z imprezy - okazalo sie, ze zaczeli o 20! Prosze Cie, kto zaczyna impreze o 20???
No ale anyway w srode poszlismy na imprezke hip-hop r'n'b, imprezka byla super, bawilismy sie do 3 - bo o 3 zamkneli klub - co za besens, wszyscy sie bawili a tu zamykaja klub - anyway, w czwartek obudzilismy sie o godzinie - no niewazne, obudzilismy sie :) i sie ogarnelismy jakos, mielismy sie wprowadzic, ale okazalo sie, ze w mieszkaniu nie ma pradu :), takze, chcac nie chcac, zostalismy w Sleppy Sam's jeszcze jedna noc, ustanawiajac tym samym nieoficjalny rekord dlugosci pobytu w hostelu, ktorego uzywa sie tylko jako bazy do poszukiwania mieszkania wlasciwego, rekord wyniosl ostatecznie 10 nocy. No wiec w czwartek nie udalo nam sie nic zalatwic, ani mieszkania, ani komputera, nic.
W piatek sie wprowadzilismy do mieszkania. Swoja droga, pisanie tego bloga zajmuje tyle czasu, ze to, co napisalem na gorze (ze lodowka nie dziala), przestalo byc juz aktualne - mamy nowa. Raymond przyslal nam ludzi z nowa lodowka.
O wlasnie. Przeciez Wy nie wiecie nic o Raymondzie!
Nie da sie zrozumiec natury naszego pobytu tutaj bez przedstawienia Wam osoby Raymonda.
Raymond jest naszym agentem. Poczatkowo byl tylko agentem od mieszkania, z czasem jednak stal sie naszym agentem uniwersalnym. Agent do zadan specjalnych, 008, Raymond.
Raymond jest najbardziej uczynnym czlowiekiem, jakiego kiedykolwiek spotkalismy. He's the i'll get it fixed by tommorrow type of guy. Robi wszystko, o co sie go poprosi. Kiedy zobaczylismy mieszkanie, brakowalo m.in. dzialajacej lodowki (ok, i'll get you a new one), greg mial w pokoju dwa pojedyncze lozka, chcial jedno duze (ok, i'll get you a new one), piekarnik nam sie nie podobal, stary i nieladny (ok, i'll get you a new one) itd itp. Musielismy kupic komputer (ok, i'll drive you to the place), kupic alkohol (i have a friend who sales liquor, he can get you a discount), isc na impreze (we can go to a drinking place, i have a membership and a bottle of Chivas there), zobaczyc singapur ( i know one place in little india) i mozna by tak wymieniac bez konca. Raymond zna wszystkich, wie wszystko i - co najwazniejsze - uwielbia spedzac z nami czas, takze caly czas ma nam cos ciekawego do zaoferowania. Zalaczamy oczywiscie fotke Raymonda. Agenta Raymonda. Wzbogaca on nasz juz i tak niewatpliwie barwny pobyt tutaj, w zamian my poznajemy go z naszymi znajomymi, a on jest tym zachwycony, takze nasza wspolpraca uklada sie przepieknie.
OK, to teraz znacie juz mniej wiecej caly nasz sklad.
Jurek, Karol, Andrea, Gregory i agent Raymond.
Swoja droga to ja sie tu przedstawiam jako Yuri i kazdy na mnie tak mowi, lacznie z wszystkimi profesorami (za kazdym razem sie lekko usmiecham, jak sie pytaja and what do you think, yuri?) . Chociaz przedtem, jak patrzyli na moje imie i nazwisko to najczesciej wychodzilo im cos fonetycznie zblizonego do Jazzy, takze w sumie tez to swoj urok mialo, ale yuri jest jednak lepsze :)
No dobrze, wiec zatrzymalismy sie na piatku. Piatek i sobota wygladaly mniej wiecej podobne - pobudka popoludniu, ogarniecie sie, lunch, drzemka, pre-party i impreza wlasciwa. W piatek bylismy w Attica - bylo fajnie, ale duzo bialych, po 3 czulem sie jak w europie, w innych miejscach jest zupelnie inaczej, za samo to, ze jestes bialy, dostajesz na starcie 1000 punktow :) - wszyscy sa dla Ciebie tak mili, ze koniec, usmiechaja sie, pomagaja, ulatwiaja - no cos pieknego :). No w kazdym razie w Attica tak nie bylo, okazalo sie, ze to jest najpopularniejsze miejsce bialych ludzi w singapurze, a ze my jednak wolimy rozkoszowac sie nasza egzotycznoscia, to nie bedziemy tam czesto chodzic :)
A wczoraj, czyli w sobote, poszlismy na domowke do znajomych, na ktorej bylo z 40 osob (ciekawa sprawa, ze policja przyszla dopiero o 2 i tylko powiedziala, zeby sciszyc troszke), a potem, jako ze ominelismy czas imprezy wlasciwej, poszlismy prosto do after party klubu w singapurskim Marriott'cie (ale konstrukcja ;p) i znowu do domu dotarlismy po 6 rano, dlatego dzisiaj obudzilismy sie o 2 :)
No, a teraz, zebys Mamusiu nie odniosla blednego wrazenia (:P), ze my tu nic nie robimy, tylko imprezujemy i odpoczywamy, napisze specjalnie dla Ciebie cos o szkole!
Jeszcze nie wiem, jakie mam przedmioty, bo okazuje sie, ze musze zrezygnowac ze wszystkich moich zajec, bo ogolnie zle wybralem, mam zle dni (wszystkie w tygodniu oprocz wtorku), zle zajecia (trudne albo nudne albo both) . Za to duzo jest przedmiotow swietnych, ktore chcialbym miec i na ktore chodze, mimo, ze nie jestem na nie zapisany. Tu, zeby wybrac przedmioty, nie wystarczy isc do dziekanatu i sie zapisac. Wlasciwie to oni nawet tu nie maja dziekanatu. Wszystko jest online, zeby wybrac przedmioty trzeba uzyc BOSS - Bidding Online System. Masz do dyspozycji 500 eDolarow (lokalni maja 100, dlatego nas nienawidza - oczywiscie przenosnia - ale faktem jest, ze, o ile oni musza podzielic 100 dolarow na 4 albo piec przedmiotow i to tak, zeby sie na nie dostali (bo zawsze moga zostac przelicytowani), my mozemy na kazdy z przedmiotow postawic ich maksa, takze nie oszukujmy sie - nie sa tym zachwyceni :) ) ale exchange zawsze maja latwiej, u nas w koncu tez tak jest, takze, no, ten - no big deal. W kazdym razie jest duzo przedmiotow, ktore sa po prostu zajebiste. Zajecia tu wygladaja zupelnie inaczej - nacisk jest polozony na praktyke, nie ma egzaminow, na ocene sklada sie uczestnictwo w zajeciach, projekt indywidualny, projekt grupowy (najwazniejszy), obecnosc nie. I te projekty sa najlepsze, taka duza, semestralna praca, np mamy przedmiot, ktory sie nazywa experiences in small business consulting i tam musimy znalezc jakas firme w singapurze, umowic sie na formalne spotkanie z przedstawicielem, zidentyfikowac problemy w firmie, opracowac sposoby ich rozwiazania i przedstawic je w postaci praktycznego planu i w firmie, i w szkole. Nauczyciele sa wymagajacy, ale fair - stawiaja sprawe jasno - to jest Wasz czas i nie stosujemy tutaj zadnej taryfy ulgowej - a poziom zajec (nie wszystkich, takie typowo akademickie, od ktorych chcesz uciec, tez sie zdarzaja) jest tak fantastyczny, ze Ty sie nawet cieszysz, ze sa tak wymagajacy, bo wiesz, ze na maksa duzo sie nauczysz. Ja mam nadzieje, dostane te kursy, na ktore zabidowalem (jutro beda wyniki), wtedy mialbym zajecia tylko we wtorek i w srode, ale za to na maksa duzo, i bylyby to Retailing and Distribution Management, Sports Marketing, Experiences in SBC i Communication Strategies albo cos zblizonego, nie pamietam nazwy, a w przypadku Karola Investment Banking, Computer as an Analysis Tool, Experiences in SBC i Analisys of Fixed-income Investments, wszystkie super, takze od razu widac, ze Karol studiuje finanse, a ja zarzadzanie :-)
Takze szkola jest bardzo wazna czescia naszego pobytu tutaj, a wrazenie, jakie mozna odniesc, ze tu tylko impreza, spowodowane jest bogactwem wszelkiego rodzaju mozliwosci tutaj. Po prostu tu jest tyle ciekawych rzeczy do zrobienia, ze kazdego dnia dzieje sie cos totalnie innego i mamy nadzieje, ze tak bedzie przez caly nasz pobyt tutaj.
A jeszcze nawet nie zaczelismy podrozowac!!!
Dobrze, mysle, ze jak na jedna aktualizacje to wystarczajaco duzo napisalem, nie bede Was zameczal, rzuccie jeszcze okiem na fotki i zabierajcie sie za jakies ciekawsze zajecia niz czytanie jakiegos glupiego bloga. See ya!
tak mi sie podoba ten budynek, ze koniec! masz wrazenie, ze tam na czubku jest ostry jak szpilka!
zadowolony z zycia Karol
nasze typowe sniadanko w sleepy sam's - slodkie jak cholera - maslo orzechowe, marmolada, tosty, owoce, kawa z mlekiem.
nie ma startu do chleba z bigosem
karol chillout w metrze
nasze buddies - Cheryl i Dorlisa
(wiem, wiem... :D)
widok z okna naszego mieszkania :)
zycie w Singapurze bywa naprawde stresujace
pora deszczowa, slonca nie ma, w lutym sie opale :)
Raymond, agent do zadan specjalnych
Andrea i jedna z jego min. To nie jest uchwycony moment, on potrafi mowic z takim wyrazem twarzy przez dwie minuty :D
nasza kuchnia (jeszcze ze starym piekarnikiem i kuchenka)
nasz salon - internet cafe
more living than room :D
pokoj Andrei - bez komentarza :DDDDDD
gregory's room
J&K room
i jeszcze kwestia techniczna - jezeli ktos chce dodac komentarz, blogger.com wymaga zarejestrowanego konta. Takze jak ktos ma ochote to
username: commentmaker2005
password: comment
see ya!
ps
z ostatniej chwili:
Karol otworzyl szafe w salonie, a z szafy wyskoczyla jaszczurka.
posted by J&K at
7:18 PM
0 Comments:
Post a Comment
<< Home